شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )
ديباچه 64
نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )
و السموم و علاج المحمومين و تركيب الادوية بحسب العلة و الزمان » هم از آنها بشمار مىآمد آن را خود روفس بسيار گرامى ميداشته و آن را روى ديباى سفيد با گچ سياه ( القز الاسود ) نوشته بود و بسيار براى آن هزينه كرده بود . اين آتشسوزى اندكى پيش از مرگ قومودس « 101 » امپراطور ( 161 - 180 - 192 ) در سال 173 يا 192 رخ داده است . ابن فاتك ( 291 ) و شهرزورى ( 1 : 344 ) و ابن ابى اصيبعه ( 1 : 74 و 90 ) هم از اين آتشسوزى ياد كردهاند . قطب الدين محمد لاهيجى در محبوب القلوب ( ص 51 متن و ص 52 ترجمهء فارسى ) از آن ياد كرده و گفته است كه كتابخانهء من هم در 1058 در لاهيجان سوخته و آن نزديك به 600 جلد كتاب داشته و در ميان آنها دستنويسهاى خواجهء طوسى و علامهء حلى بوده است . پيناكس جالينوس در دو گفتار است : نخستين در پزشكى دومى در فلسفه روى هم هجده بند كوتاه و دراز و از ترجمهء عربى آن نسخهء نارسايى در آستان رضوى هست ، مجموعهء شمارهء 5223 از سدهء 7 كه 40 برگ دارد ( فهرست شهرستانها 1031 ) . شمارهء نخستين آن مقالة نفس جالينوس است ترجمهء اصطفن پسر باسيل ، آغاز و انجام پيناكس افتاده و از برگ 22 راست تا 37 پ و در ميانهء هم افتادگى دارد . سزگين ( 3 : 78 ) مىگويد كه نسخهء ديگرى از آن بدست نيامده است ( فهرست فيلمها 1 : 43 ف 2066 ع 5425 - ابن فاتك 291 - فهرست سامى خلف همارنه براى ظاهريه دمشق 50 - تاريخ منطق پرانتل به آلمانى 1 : 559 - قفطى 122 ) نسخهء 3 / 3593 اياصوفياا بنام « تسمية كتب جالينوس » ( مجلهء معهد المخطوطات
--> ( 101 ) - commodos